Gregory Berns i jego zespół z Emory University w Atlancie trenowali psy, by dobrowolnie leżały nieruchomo w skanerze MRI/fMRI bez znieczulenia, co samo w sobie było pionierskie. Dzięki braku narkozy reakcje mózgu były naturalne. Naukowcy skupili się na jądrze ogoniastym - obszarze mózgu związanym z nagrodą, przyjemnością i pozytywnymi skojarzeniami.
Wyniki pokazały, że u większości badanych psów zapach właściciela wywoływał bardzo silną reakcję w tym obszarze mózgu. Co istotne, u wielu zwierząt reakcja ta była równie silna jak przy bodźcach związanych z jedzeniem, a w części przypadków nawet silniejsza. Oznacza to, że dla dużej grupy psów kontakt z człowiekiem ma wartość porównywalną z nagrodą pokarmową.
W kolejnych testach behawioralnych psy miały wybór pomiędzy nagrodą w postaci jedzenia a możliwością kontaktu z opiekunem. Wyniki nie były jednakowe dla wszystkich zwierząt. Część psów wybierała człowieka, część jedzenie, a spora grupa traktowała oba wybory na równi. To pokazuje, że preferencje psów są indywidualne i zależą od konkretnego zwierzęcia.
Badania nie dowodzą, że wszystkie psy zawsze wolą właściciela od jedzenia. Pokazują jednak jasno, że dla większości z nich człowiek jest bardzo silnym i pozytywnym bodźcem, często porównywalnym z jedną z najsilniejszych motywacji - jedzeniem.
Rozmowy na Facebooku